Płocczanie w Arco – wyprawa wspinaczkowa

ARCO – mała miejscowość w północnych Włoszech, niedaleko Trento, w pięknej dolinie Sarca, blisko jeziora Garda. To właśnie tam spędziliśmy ponad tydzień w trakcie długiego weekendu majowego

Dolina Sarca, w której leży Arco, jest unikatowa. Jezioro Garda utrzymuje specyficzny łagodny klimat przez 350 dni w roku. Leży ono na wysokości ok 80 metrów n.p.m., dzięki temu panuje tu śródziemnomorski klimat pośród wysokich gór. Szczególnie wiosną niesamowity kontrast tworzą palmy nad brzegiem jeziora na tle ośnieżonych szczytów okolicznych gór. Ukształtowana przez lodowiec, z niesamowicie płaskim i równym dnem, na którym dojrzewają winogrona.

To wszystko tworzy możliwości do uprawiania nie tylko wspinaczki, ale także innych sportów, tj. kolarstwo górskie, treking, base jumping, paraglajting, kanioning, windserfing oraz żeglarstwo. Zimą także narciarstwo.

Arco

Samo Arco to bardzo klimatyczne włoskie miasteczko, leżące u stóp ścian Colodri. Wąskie uliczki, górujacy nad miastem zamek, park botaniczny, maleńki rynek. To wszystko właśnie tworzy niepowtarzalny klimat.

Arco to także europejska stolica wspinaczki. To tu znajduje się najwięcej w jednym miejscu sklepów wspinaczkowych w Europie, w których można kupić właściwie wszystko! Sklepy firmowe Salewy, Lasportivy, słynne RedPointy. Ilość asortymentu przytłacza! Poza tym, co rok odbywa się słynne Rock Masters – zawody, na którą organizatorzy zapraszają najlepszych na świecie wspinaczy z całego świata.

Wspinanie

Arco to także potocznie nazywany przez wspinaczy olbrzymi region wspinaczkowy. Najnowszy przewodnik wspinaczkowy opisuje 106 sektorów w promieniu 30-40 km. Każdy z nich zawiera od kilku do kilkuset dróg wspinaczkowych  umożliwiający wspinanie w bardzo zróżnicowanej skale – od połogów do porządnie przewieszonych ścian! Do tego jest oddzielny przewodnik opisujacy modernistyczne i tradowe wielowyciągowe (do 1000 metrów) wspinanie na ścianach w dolinie Sarca. Pierwsze wspinaczki w tym regionie datowane są na 1972 rok. Od tego czasu do teraz powstają nowe sektory i nowe drogi wspinaczkowe. Zaangażowanie lokalnych władz powoduje to, że sektory są bardzo dobrze przygotowane dla wspinaczy – świetna asekuracja, parkingi, ubikacje, tablice informacyjne itp.

Wspinanie w Arco jest dla każdego. W wielu sektorach jest przekrój trudności dróg wspinaczkowych. Są sektory przygotowane stricte dla początkujących, ale są także sektory, w których drogi są tylko dla najlepszych – ze słynnym Underground za 9a na czele!

Wspinaczka w Massone

Skała to typowy południowo europejski wapień. Od szarego do pomarańczowego z bardzo dobrym tarciem. Łatwe i popularne drogi bywają wyślizgane, ale nie tak jak na naszej jurze. W okolicach Arco można odnaleźć wszystkie formacje dostępne w wapieniu – od połogich wielowyciągowych slabów, poprzez piony po mocne i długie przewieszone drogi. Każdy znajdzie coś dla siebie. Różnorodność sektorów pozwala wspinać się o każdej porze roku – różne wystawy ścian do słońca oraz zróżnicowana wysokość położenia n.p.m. od 80m do 1000m umożliwiają żąglowanie miejscówkami w ciągu dnia, tak aby wspinać się przez cały dzień w słońcu w chłodniejsze dni lub w cieniu w trakcie upalnych dni pory letniej. Jest też wiele miejsc, w których wspinanie możliwe jest w trakcie deszczu.

Przewodniki

Przez te wiele lat ukazywało sie wiele przewodników po okolicach Arco. Ze wzgledu na to, że co rok powstają nowe drogi i nowe sektory często wydawane są nowe, aktualne przewodniki wspinaczkowe. Najnowszy przewodnik to: ARCO Rock i jest jedynym dostępnym, także w języku angielskim. Opisuje 106 sektorów w dolinie Sarca, okolicach Trento, Rovereto i dolinie Giudicarie.
Przewodnik jest świetnie wydany, na kredowym papierze. Przebiegi dróg naniesione są na czytelnych rysunkach wraz z trudnością drogi – ułatwia to wybór celi wspinaczkowych. Każdy opisany sektor posiada statystykę ilości i trudności dróg, ikonki, które informują o wysokości n.p.m., wystawie do słońca, asekuracji, popularności sektora, parkingu oraz o urodzie samego wspinania. Znajdziemy też informacje o położeniu GPS. Dodatkowo każdy sektor posiada opis samego sektoru o charakterze wspinania oraz szczegółowy opis dojazdu wraz z mapkami z naniesionymi parkingami. Wszyskie drogi wspinaczkowe są opisane: nazwa, trudność, wysokość oraz krótki opis charakteru wspinania.

 Super – oprócz ceny – 29,50 euro.

Drugi przewodnik to Sacra Walls opisujący wspinanie wielowyciągowe. Tego przewodnika nie mam i go nie znam, ale został wydany przez tego samego wydawcę co ARCO Rock.

Dojazd

Dojazd do Arco jest bardzo prosty. Ja polecam podróż na Berlin (szczególnie po oddaniu nowej autostrady do granicy), Monachium, Insbruk, przełęcz Brennero, Bolzano, Trento i Arco. Z Płocka dokladnie 1400 km, w tym ok 1300 km po autostradach. Można dojechać w około 14 godzin. Koszt na maj 2012 to ok 1600zł w dwie strony, na co składa się paliwo oraz winiety za autostrady w Polsce, winieta 8 euro w Austrii na 10 dni, 16 euro za przejazd mostami pod Brennero, 20 euro za włoską autostradę.

Inną opcją jest lot tanią linią do Bergamo (ok 130km od Arco) i wynajęcie tam samochodu. Koszt podobny, ale dużo szybciej.

Pobyt

W Arco znajdują się 3 olbrzymie kempingi. Najtańszy to Camping ZOO – przed sezonem 7euro od osoby i 9 euro za plac. W cenie samochód i elektryczność. Na kempingu jest basen (nieczynny w maju), sklepik z winem i pieczywem, internet (w obrębie recepcji), prysznice z ciepłą wodą. Warto wziąć ciepłe śpiwory, nawet w maju. Słońce wychodzi zza gór dopiero około 8 rano (w maju), poza tym ciągnie od rzeki. Przy wyborze miejsca warto uwzględnić nasłonecznienie – na kempingu jest bardzo dużo zieleni dającej cień, który w przypadku rześkich poranków nie jest koniecznie wskazany.

W okolicy można znaleźć także inne kempingi w Pietramurata oraz w Torbole nad jeziorem Garda. Wiosną od jeziora ciągnie, więc nie polecam. Ceny zbliżone.

Na zakupy jedzenia możecie się wybrać do jednego z kilku pobliskich supermarketów: w Sarce, Dro i w Arco na wylocie w stronę Riva del Garda.

Pogoda

Klimat w Arco jest łagodny. Ale trzeba pamiętać, że są to góry i pogoda może zmienić się szybko. W maju można trafić na totalny okres zlewy lub na upały.

Prywatne doświadczenia

W Arco byłem w sumie 3 razy i to zawsze na majówkę. Pogoda zawsze była w kratkę, dlatego warto się na to przygotować. Poza wspinaniem w okolicy jest wiele miejsc do zwiedzania. Samo Arco jest bardzo malownicze – warto pójść na zamek pośród oliwnych gaji. Bardzo ciekawa jest wycieczka samochodem wokół jeziora Garda. Można połączyć to ze zwiedzaniem Werony.


Klimaty nad jeziorem Garda

Z Arco blisko jest w Dolomity. Ale trzeba pamiętać, że 100km na zwykłej drodze to nie to samo co wycieczka w góry. Bardzo często aby dojechać w interesujące miejsca trzeba pokonać wysokie przełęcze – doświadczenie za kierownicą i mocny i sprawny samochód wskazane. To samo się tyczy wysoko położonych sektorów wspinaczkowych wokół Arco – drogi są wąskie, bardzo strome i kręte. Poza tym gdy w Arco jest już dawno wiosna, na wysokości 1000 m.n.p.m. może być jeszcze bardzo zimno.


Dolomity – przełęcz Pordoi

Warto odłożyć kasę i przepuścić ją w sklepach wspinaczkowych, chociaż słynne przeceny i wyprzedaże to już przeszłość. Za to nie ma problemu z rozmiarówkami – jest wszystko!

Bardzo dobra jest pizzeria California nad kempingiem ZOO – polecam pizzę z zimnym winem Frizante. Polecam też lody na starówce.

 Na kempingu ZOO właściciele mają pawie (takie ptaki). Warto rozbić namiot jak najdalej od ich klatek – strasznie drą dzioby od samego rana :) Poza tym do prądu potrzebna jest specjalna przejściówka – na kempingu bardzo droga, ale dostępna w hipermarkecie w Dro za kilka euro. Właścicielka jest bardzo zasadnicza, szczególnie jeśli chodzi o kasę – jak nie wymeldujecie się do 12 (patrz regulamin), to będziecie musieli zapłacić ekstra za kolejna noc. Właściciele rozmawiają po angielsku.

Wspinanie. Przez te 3 wyjazdy udało mi się odwiedzić parę sektorów. Z pośród tych, w których byłem polecam:

Nago – mega klasyk. Przekrój trudności dróg, piękne widoki. Bardzo ładne wspinanie. Ponad 100 dróg wspinaczkowych.

Massone – kolejny mega klasyk. Piękne położenie wśród oliwnych drzewek. Przekrój dróg. Piękne wspinanie. Jedyny problem to parking – nie stawajcie na zakazach – karabiniery nie patyczkują się i odstawiają samochody na lawecie. Ponad 100 dróg wspinaczkowych.

La Gola – duży sektor, podzielony na 2 części: wyższy w krzakach i niższy w wąwozie nad rzęką. Przekrój  trudności, dobre miejsce na upały. Spektakularny dojazd, właściwie pod same skały.

Crossano – ładny sektor, dużo łatwego wspinania, ciężko trafić. Krótkie podejście, mały parking.

Belvedere – średniej wielkości sektor, podzielony na 2 mniejsze: niższy dla bardzo początkujących i wyższy z trudniejszymi, przewieszonymi drogami. Genialne widoki na jezioro Garda! Trochę kłopotliwe podejście, mały parking.

Sisyphos – mały sektor u podstawy wielkiej ściany. Sektor w krzakach, dobry na upał. Kłopotliwe podejście po piargu (10 min) – konieczne dobre buty. Ładne wspinanie.

Corno di Bo – sektor nad samym brzegiem jeziora. Koniecznie do odwiedzenia! Niesamowite, proste wspinanie po gładkich rajbungach. Piękne miejsce i super widoki. Bardzo mały parking.

Fotorelacja z wyprawy wspinaczkowej

Autor tekstu i zdjęć: Michał Komorowski
Płocki Klub Wysokogórski

Skomentuj

comments